Osobna sypialnia sprawdza się nie tylko pod względem wygody ale także większej swobody domowników. Pomieszczenie można w każdej chwili zamknąć, w przypadku wizyty gości, a osoby zaprosić do salonu. Sypialnia powinna posiadać około 150 cm x 150 cm powierzchni manewrowej. Pozwoli to na swobodne przemieszczanie się osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Należy pamiętać o pozbyciu się progów, z uwagi na większy komfort poruszania się i mniejsze prawdopodobieństwo upadku. Drzwi wejściowe powinny być na tyle szerokie, aby osoba niepełnosprawna ruchowo mogła bez problemu przejechać przez nie wózkiem inwalidzkim. Optymalna szerokość to około 100 cm, jednakże nie może być węższa niż 90 cm. Zalecane jest aby drzwi otwierały się delikatnie, gdyż zbyt ciężkie mogłyby stanowić problem dla osób starszych lub z ograniczoną sprawnością manualną. Alternatywnym rozwiązaniem są drzwi harmonijkowe lub przesuwane. Są z reguły łatwe w obsłudze i lekkie. Podłoga powinna być w jak najmniejszym stopniu śliska. Zapewni to bezpieczeństwo użytkownikom. Najlepszym rozwiązaniem są panele lub drewniana podłoga. Alternatywnym rozwiązaniem są wykładziny dywanowe, jednakże nie zaleca się wykładzin z długim włosem. Mniejsze dywany nie są praktyczne, gdyż często wywijają się ku górze, a to może spowodować niepożądany upadek. Ponadto, stanowią przeszkodę dla wózków inwalidzkich.

Łóżko – jest to najważniejszy element każdej sypialni. Osoby niepełnosprawne i starsze powinny ustawić mebel pod ścianą (zagłówkiem), z zachowaniem przestrzeni od ścian bocznych, po dłuższych jego stronach. Pozwoli to na swobodny dostęp z obydwóch stron i ułatwi np. zmianę pościeli. Inną opcją jest ustawienie łóżka w rogu pod ścianą, gdzie dojście do niego będzie tylko z jednej strony. Jest to jednak kwestia indywidualnych preferencji użytkownika. Rozmiar mebla powinien być dostosowany do ilości osób oraz własnych upodobań, jednakże wymiary 90 cm x 200 dla jednej osoby i 140 cm x 200 cm dla dwóch osób, będą najbardziej korzystne. Dla osoby niepełnosprawnej ruchowo, zaleca się dobór łóżka z krawędziami bocznymi, gdyż ułatwi to przesiadanie na wózek inwalidzki. Wedle potrzeby można zainstalować obok łóżka specjalne drabinki lub poręcze, które ułatwią wstawanie. Jest to przydatne rozwiązanie dla osób z ograniczoną sprawnością ruchową. Osoby starsze i niepełnosprawne powinny odpowiednio dobrać materac do własnych potrzeb, gdyż racjonalny wybór będzie zależał od komfortu snu użytkownika, np. większy poziom miękkości lub twardości. Niepełnosprawni ruchowo, którzy większość czasu bądź cały czas pozostają w pozycji leżącej, powinni być zaopatrzeni w specjalny materac przeciwodleżynowy.

Dodatkowymi udogodnieniami, dedykowanymi osobom niezdolnym do samodzielnego przemieszczania się, są lóżka z możliwością regulacji wysokości oraz podgłówka. Istnieje również możliwość instalacji specjalnego panelu sterującego, który osoba niepełnosprawna mogłaby samodzielnie obsługiwać, w przypadku jeśli jest sprawna manualnie. Dodatkowym meblem, który powinien pojawić się w sypialni jest szafka wraz z lampką nocną. Włącznik światła musi znajdować się stosunkowo blisko łóżka, najlepiej na wyciągnięcie ręki użytkownika. Dodatkowym plusem będzie zakup stolika przyłóżkowego na kółkach z możliwością regulacji wysokości. Alternatywnym rozwiązaniem są stoliki nakładane na łóżko, jednakże mogą być mniej stabilne.

W przypadku osób leżących jest możliwość montażu w sypialni podnośnika na uchwytach przysufitowych, które mają funkcje odczepiania. Jeśli w pozostałych pomieszczeniach domu są zainstalowane inne uchwyty, bezproblemowo można przenosić podnośnik w inne miejsca.

Najważniejszym meblem sypialnianym, poza łóżkiem, jest komoda lub szafa na ubrania. W przypadku, gdy pomieszczenie jest zbyt małe na ustawienie w nim dodatkowego mebla, dobrym rozwiązaniem jest wydzielenie w domu osobnej garderoby, która powinna znajdować się blisko sypialni. Powierzchnia manewrowa, pozwalająca na swobodny dostęp do szafy bądź komody to 150 cm oraz dodatkowe 60 cm. Garderoba będzie bardziej praktyczna dla osób starszych i osób z ograniczoną sprawnością ruchową, a niżeli dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Alternatywnym rozwiązaniem jest umieszczenie w sypialni szafy wnękowej, która nie zajmie niezbędnej przestrzeni manewrowej dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Głębokość takiej szafy nie powinna przekraczać 60 cm, z zaznaczeniem, iż jej półki mają możliwość wysuwania. W przypadku niewysuwalnych półek, zaleca się aby nie były głębsze niż 40 cm. W celu zwiększenia komfortu użytkowania, na dolnych partiach szafy, winne być usytuowane kosze, które będą łatwo dostępne. Niezasadne jest montowanie szuflad, gdyż dla osób starszych i niepełnosprawnych korzystanie z nich może być kłopotliwe. Warto zadbać również o blokadę półek, aby w przypadku maksymalnego wysunięcia, nie miały możliwości wypadania z prowadnic.